"La fuente de la vida": ama zelulak, etorkizun imaginezina?

La fuente de la vida. documental from La Marea Producciones S.l on Vimeo.



                       Azken urteotan zientziak eduki duen protagonista nagusia ama zelulak izan dira dudarik gabe. Dokumental honek familia baten eta bizitza kontatzen du: semeak betatalasemia du, hemoglobinaren sintesia kaltetzen duen gaixotasun larria. Odol periferiko, hezur muin gorri edo zilbor hestean dauden ama zelulek bakarrik izan ahalko dira gaixotasun honen sendabide.

Interesa baduzue, sinopsi luzeago bat jartzen dizuet jarraian:


 La Fuente de la Vida propone un recorrido didáctico, científico y sobre todo humano, en torno a la investigación que se realiza en España con las células madre y sus actuales aplicaciones médicas en el tratamiento de enfermedades como la Betatalasemia mayor, una anemia congénita severa que afecta a la producción de la hemoglobina, y con la que nació en 2002 Andrés Mariscal Puertas. El único remedio para esta enfermedad, cuya esperanza de vida es de 35 años, es el trasplante de células madre adultas especializadas en la renovación de la sangre, y que se encuentran en la médula ósea, en la sangre periférica y en la del cordón umbilical. Pero hasta conseguir un donante era necesario que Andrés acudiera cada quince días al hospital para hacerse transfusiones de sangre. Sin embargo y tras más de cuatro años de búsqueda, el donante compatible nunca apareció.


La Fuente de la Vida reconstruye su historia y la de su familia, la primera en España autorizada por la Comisión Nacional de Reproducción Asistida para someterse al Diagnóstico Genético Preimplantatorio en beneficio de terceros. Una técnica aprobada en 2006 dentro de la reforma de la Ley de Reproducción Humana Asistida, que permite la selección genética de embriones para curar a un hermano enfermo mediante el trasplante de células madre adultas procedentes de la sangre del cordón umbilical. Gracias a esta nueva posibilidad la familia Mariscal Puertas tuvo otro hijo que nació sano y totalmente compatible con Andrés, al que posteriormente le trasplantaron las células madre del cordón de su hermano.


Presentes en casi todo nuestro organismo, las células madre adultas son las únicas que hasta ahora se están empleando en ensayos clínicos con humanos y algunos de los hospitales más prestigiosos de nuestro país están a la cabeza en la aplicación de este tipo de terapias. Una de los más exitosas es la realizada en el Hospital de La Paz en Madrid por la Unidad de Terapia Celular que dirige el Dr. Damián García Olmo, y que próximamente dará lugar al primer medicamento procedente de células madre adultas de la grasa. Con la colaboración del Dr. García Olmo y su equipo y la intervención de José Antonio Perea, uno de los pacientes que ha participado en este novedoso tratamiento, La Fuente de la Vida realiza un seguimiento de este ensayo clínico, que emplea células madre adultas en complejos procesos de cicatrización como es el tratamiento de fístulas.


El debate ético sobre la selección genética de embriones, la investigación con células madre embrionarias, la terapia celular, la destacada labor de los científicos españoles, los últimos descubrimientos y sus diferentes aplicaciones o la donación de sangre de cordón umbilical, son otros de los aspectos vinculados a esta nueva realidad médica sobre los que el documental posa su mirada para ofrecer un completo análisis de la medicina regenerativa y la investigación con células madre, que contempla su esperanzador presente y su inimaginable futuro.

Gernu infekzioa

       Pixa egitean erresumin sentsazioa, egiteko premia, maskuria hutsik egonda ere gernu egin nahi, pubis aldean mina... zistitis edo maskuriaren hanturaren zenbait sintoma dira. Gaitz hori ohikoagoa da emakumeen artean, eta batzuetan ez zaio behar besteko arreta eskaintzen.

      Maskuriak emakumeen gorputzean duen kokapenak azaltzen du horiek zistitisa areago jasatea. Organo horrek giltzurrunek ekoizten duten gernua biltzen du eta, aldizka, bere muskulaturaren uzkurduraren bidez, hustu egiten da. Maskuria uretrarekin komunikatuta dago, gernuak -kanpora isurtzen denean- zeharkatzen duen hodiarekin, alegia. Gizonarengan, uretrak prostata zeharkatzen du eta zakilaren gorputz leizetsuen artean igarotzen da; emakumearengan, berriz, motzagoa izan eta bulban bukatzen da. Horrek erraztu egiten du zistitisa, bulba aldeak eta perineo aldea gertu izateak kutsadurari laguntzen baitiote.

 Eskuarki gernuak ez du germen patogenorik. Baina bakterioren bat maskurira sartu eta bertan ugaltzen bada, haren populazioa bikoiztu egiten da 40 minutuko, eta azkarrago maskurian hondar-gernua geratzen bada edo maskuriaren hustuketan aldi luzeak igarotzen ba dira; esate baterako, likido gutxi edaten direnean. Uretra da kutsatzen lehena; infekzioa garaiz tratatzen ez bada, goranzko ibilbidea egingo du eta giltzurrunetara irits liteke, pielonefritis delakoa eraginez.

     Heste-florako edozein mikroorganismok infekta lezake gernua, baina erruduna Escherchia coli delakoa izan ohi da gehienetan, zistitisen %90tan agertzen baita. 

SINTOMA NAGUSIAK:

- Pixa egitean erresumin sentsazioa.

- Maiz pixa egin behar.

- Pixa egiteko premia bizia.

- Pixa egiteko nahia maskuria hutsik egonda ere.

- Pubis aldeko mina.

- Itxura gutxi gorabehera uherreko gernua, eta are odola duena.

- Hotzikarak eta sukarra.

- Gerrialdeko mina, bizkarraren behealdean, giltzurrunak infektatzen direnean.

Beti ez dira sintoma guztiak agertzen eta pertsona guztiengan ez dute intentsitate berdina.

Obesitatea( jarraipena)

              "Fast food"-a obesitatearen eragile nagusienetakoa kontsideratzen da gaur egun gizartean, baina badirudi Mc Donalds, Burger King eta era honetako empresak ez dutela horrela pentsatzen. Bideojokuak dira beraien ustez obesitatearen erantzule.

                Azken hau egia da dudarik gabe, baina hala ere aitzakia itxura du honek ezta? Beraien empresak gizartean sortzen duen osasun kaltea publikoki onartzeak arazoak ekarriko lizkieke azken finean. Baina, jaten ahal dute beraiek fast food-a? Izan ere, bideojokuak erosi ezean, luzaro biziko dira!

Hona hemen gai honi buruzko artikulu bat:

"La compañía de  comida  rápida McDonalds ha decidido defenderse de las acusaciones que la señalan como la principal causante de la obesidad de miles de niños en el Reino Unido, denunciando que los videojuegos y la vida sedentaria serían los principales causantes de que los menores engorden. 


Según informó 20minutos.es, el director de la compañía en el Reino Unido, Steve Easterbrook, aseguró que el aumento de peso de los menores se debe a que "se pasan horas sentados en lugar de quemar sus calorías al aire libre". "

Super size me documentalak gai hau tratazen du, trailerra ikusi nainbaduzue:

Obesitatea herrialde garatuenetako epidemia gaur egun.

     Hona hemen gaur egungo ironia: milioika jende lagun hiltzen den bitartean, obesitatea osasun-arazo nagusienetakoa bilakatzen ari da. Haurrei zein helduei eragiten die, eta obesoen kopurua etengabe ari da handitzen mundu osoan. Hori ikusita, bada obesitateari XXI. mendeko izurria deitu dionik


      Pertsona bat obeso izatera nola iristen den azaltzea ez da zaila: behar baino gehiago jaten duelako gizentzen da. Joera edo portaera hori gizarte osora zergatik hedatu den azaltzea, ordea, ez da hain sinplea.



      Izan ere, faktore askok eragiten dute obesitatearen hedapenean. Herrialde garatuetan, publizitate-kanpaina erraldoien bidez, janari ezin erakargarriagoak eskaintzen dituzte elikagai-industriek; gehienetan, janari horiek kaloria ugari eta balio nutrizional eskasa dute.

            Horrekin batera, autoari, telebistari, telefonoari, ordenagailuari eta beste aurrerapen teknologiko batzuei esker, ez dago lehen adina mugitu beharrik eguneroko bizimodua egiteko. Guztiagatik, benetan erraza da behar baino kaloria gehiago hartzea. 

         Obesitatea gorputzean gantz gehiegi izatearen ondorioz sortzen den gaixotasun kronikoa da. Obesitatea sailkatzeko modu bat baino gehiago daude; erabiliena gorputz masaren indizea da, GMIa. 

GMIa kalkulatzeko, eragiketa sinple hau egin behar da: pisua kilotan zati altueraren karratua. Adibidez, 60 kilo eta 1,7 metroko altuera duen pertsona baten GMIa hau da: 60 / 1,7² = 20,7. 

GMIaren arabera, honako sailkapena egiten da:

•        <20: pisu gutxi.
•        20-25:normala.
•        25,1-26,9: gehiegizko pisua.
•        27-29,9: lehen mailako obesitatea.
•        30-34,9: bigarren mailako obesitatea.
•        35-39,9: hirugarren mailako obesitatea.
•        >40: laugarren mailako obesitatea, morbidoa.

      

Minbizia saihesteko aholkuak:

1. Ez erre. Erretzailea bazara, utzi lehenbaileen. Uzten ez baduzu ere, ez erre beste norbait dagoen tokian.

2.Alkoholdun edariekin kontuz ibili.

3.Ez egon luzaro eguzkipean.

4.Substantzia kartzinogenoak erabili behar badituzu, errespetatu segurtasun-neurri guztiak.

5.Fruta eta barazkiak jan maiz-maiz, baita zuntz asko duten zerealak ere.

6.Saia zaitez gehiegizko pisua ez izaten.

7.Orbanen edo orbainen itxura aldatzen bada, edo/eta kozkor arraroak ateratzen badira, kontsulta egin medikuari.

8.Eztula edota eztarriko lakarra edo mina desagertzen ez badira, bat-batean pisua galtzen bada, edota libratzean aldaketak gertatzen badira, medikuarena joan.

9. Baginako azterketak egin maiz.

10.Titiei erreparatu noizbehinka eta 50 urtetik gorakoa bazara, mamografiak egin maiztasun jakinarekin. 

Minbizi KAUSAK:

Gaur egun, badakigu zer egi behar dugun minbiziz sahiesteko,  zer ondorio dakartzan minbiziak edo zer tratamendu jarraitu behar den edukitzekotan. Baina denak ba al dakite zer den minbizia?nola sortzen den?zergatik?

Hurrengo bideo honetan minbiziari buruz jakin beharrekoa azaltzen da:

Medikuntzaren etorkizuna?

        Oraindik ere ikerketa fasean badago ere, telerobotikaz lagundutako medikuntza hasi da kirurgian lehen urratsak ematen. Ikerketan emaitzak onak ari dira izaten eta etorkizunean bere onurak erabilgarriak izango dira.

Egin barre!

            Barre egitea atsegina da, ondo sentiarazten du: gorputza lasaitzen du eta gogoa argitu. Hori bakarrik nahikoa da esateko osasunerako ona dela barrea. Baina barrearen eragina plazera eta ondo sentitzea baino urrunago doa. Izan ere, bihotzekoa edo infartua izateko arriskua gutxitzen duela ikusi da.

Lehenengo frogak enpirikoak izan ziren; hau da, behaketan oinarritu ziren. Datuak bilduta, ikusi zuten barregehien egiten zutenek bihotzeko gaitz gutxiago izaten zutela. Duela bost bat urte izan zen hori, eta, ordudanik, barrea eta bihotzeko gaitzak lotzen dituen ikerketak indarra hartu du.

            Beraz, barrearen eta bihotzeko gaitzen artean lotura egon zitekeela ikusi zen, eta horrek ikertzaileen jakin-mina zirikatu zuen. Hala, gorputz barruan barrea eta bihotza lotzen dituen mekanismoa zein den jakin nahian dabiltza. Hau da, barreak zer eragin fisiologiko dituen jakin nahi da zehatz, zer mekanismo gertatzen diren osasunari halako onurak ekartzeko.

Bide horretatik, argitaratu berri den ikerketa batek lehenengo pausoa eman du lotura horren zergatia argitzeko bidean. Ikerketa horren arabera, barre egindakoan odol-hodiak errazago itzultzen dira bere onera estualdi bat pasatakoan baino. Kontuan izan behar da bihotzeko gaitz askoren oinarrian odol-hodien endekapena dagoela: malgutasuna galdu eta zurrunago egiten diren neurrian, bihotzak lan gehiago egin behar du odola gorputz osora banatzeko, eta hortik datoz arazoak.

           

          Tabakoa erretzeak eta janari koipetsuak jateak odol-hodiak gogortu egiten ditu, besteak beste; horregatik dira bihotzeko gaitzen eragile nagusiak tabakoa eta dieta koipetsua. Horiekin batera, noski, badira beste eragile batzuk kontrolatzen zailagoak direnak, hala nola, zahartzaroa bera. Dena dela, odol-hodiak gazte eta osasuntsu mantentzea beharrezkoa da bihotzeko gaitzak izateko arriskua murrizteko.

           

             Bada, esan bezala, barre-algarek odol-hodiak osasuntsu mantentzen dituzte. Saio hau eginda ikusi dute lotura hori: besoko arterien diametroa neurtu dute ultrasoinuen tresna baten bidez. Arterien diametroa txikitu egiten da bihotz-taupadak azkartzen direnean, hala nola, kirola egitean, barre egitean zein beldurrak edo estresak jota egondakoan. Horrela, odola azkar heltzen da gorputzeko muskulu guztietara.

             Ezohiko egoera hori amaitutakoan, gorputza lasaitu egiten da, eta arteriak bere onera etortzen dira. Odol-hodiek ohiko diametrora itzultzeko duten gaitasuna zirkulazio-aparatuaren osasunaren adierazlea da. Hori dela eta, hainbat egoeraren ondoren besoko arteriak bere onera etortzeko behar duen denbora neurtu dute.

An American Child May Hold Secrets to Aging

Brooke Greenberg is almost 18, but she has remained mentally and physically at the level of a toddler. An American physician is trying to uncover the child's secret, because he wants to give mankind the gift of eternal life.

It is possible that the key to immortality is hidden in this delicate girl, who is only about 76 centimeters (2 feet, 6 inches) tall and weighs seven kilograms (15.4 pounds). Her arms and legs are as fragile as the branches of a young tree. Her laugh sounds like the whimper of a puppy; she has hazel eyes. And when Brooke Greenberg wants her mother she stretches out her tiny arms, shakes her head slowly, and twists her face into a lopsided moue.

"Come here, Brooke, yes, you are a pretty girl." Melanie Greenberg, 49, picks up the fragile looking child and gently strokes her back. "She loves being held," says Greenberg, a mother of four. Brooke's sisters are named Emily, Caitlin and Carly. Brooke is the second youngest. She will be 18 in January.

Other girls her age are driving, going out dancing and sleeping with their first boyfriends. But for Brooke it's as if time had stood still. Mentally and physically, the girl remains at the level of an 11-month-old baby.

"Brooke is a miracle," says her father, Howard Greenberg. "Brooke is a mystery," says Lawrence Pakula, her pediatrician. "Brooke is an opportunity," says Richard Walker, a geneticist with the University of South Florida College of Medicine. They all mean the girl from Reisterstown, a small town in the US state of Maryland, who may hold the answer to a human mystery. At issue is nothing less than immortality: Brooke Greenberg apparently isn't aging.

She has no hormonal problems, and her chromosomes seem normal. But her development is proceeding "extremely slowly," says Walker. If scientists can figure out what is causing the disorder, it might be possible to unlock the mysteries of aging itself. "Then we've got the golden ring," says Walker.

He hopes to simply eliminate age-related diseases like cancer, dementia and diabetes. People who no longer age will no longer get sick, he reasons. But he also thinks eternal life is conceivable. "Biological immortality is possible," says Walker. "If you don't get hit by a car or by lightning, you could live at least 1,000 years."

An Unprecedented Case

Brooke Greenberg was born prematurely on Jan. 8, 1993 at Sinai Hospital in Baltimore, Maryland. She weighed only 1,800 grams (about four pounds) at birth. It soon became clear that she wasn't normal. Almost all of her organ systems were altered. Her hips were dislocated, so that her legs pointed awkwardly toward her shoulders. She'd hardly been born before she was placed in a cast.

The first six years were torture for Brooke and her parents. On one occasion, seven holes in the child's abdominal wall had to be repaired. Because food kept entering her windpipe instead of her stomach, a gastric feeding tube had to be inserted. She fell into a 14-day coma when she was four. Then doctors diagnosed a brain tumor (the diagnosis later proved to be incorrect). "The Greenbergs had gone out already and made the preparations, buying a coffin and talking to the rabbi," pediatrician Pakula recalls.

Pakula practices in a medical building near the Greenbergs' house. He wears a tie adorned with cartoonish hippopotamuses. A tall stack of paper -- Brooke's file -- sits on his desk. "This can't be lost," says the doctor, placing his hand on the documents. He knows what a treasure the file represents.

The most surprising thing about Brooke is that she hardly ages at all. Her body stopped growing when she was two years old. She hasn't grown a centimeter or gained a pound. Pakula injected the girl with growth hormones, but nothing happened. He studied the medical literature and consulted specialists worldwide. "She was presented to everybody who was anybody in the medical world at the time," says the 77-year-old pediatrician, "but she didn't match anything any physician had seen before."

The Greenbergs waited and hoped -- one year, two years, 10 years -- but nothing happened. Their daughter's facial features have remained unchanged. There are no signs of puberty. "Brooke's nurses, her teachers, even her father can't consistently sort photos of her chronologically," says Pakula. Only the girl's hair and fingernails are growing normally.

'She's a Miracle'

At the family's house in Reisterstown, Howard Greenberg points to photos on the walls: Brooke at three, next to her one-year-old sister Carly, who was already bigger than she was at the time; Brooke in a playsuit on her 12th birthday; Brooke at 14, at her Bat Mitzvah, the Jewish rite of initiation.

Greenberg hurries from picture to picture. Brooke looks the same in all the photos. Her mouth is always slightly lopsided and her eyes just a tough too far apart. "She's a miracle." It's something that has to be said, again and again. "What's she missing in life? Nothing. She hasn't got a worry in the world. She isn't broken. We're the ones who are broken." This is the father's way of explaining away his daughter's condition. "If you look at it that way, it makes it much more bearable," he says later on.

At first Melanie Greenberg took care of Brooke on her own, but now she has help. Feeding Brooke through the tube takes 10 hours a day. She goes to a school for disabled children from 7:30 a.m. to 3:30 p.m. Much of the rest of the time she spends in her room, sitting in her bed and watching television, or bobbing back and forth in her light-blue baby swing.

"She can do this all day," says Melanie Greenberg, lifting her daughter into the air and carefully placing her on her thin little legs, with her feet twisted inward. "It was not easy, it was very hard," she says, "but I'm sure there is a reason for Brooke to be here. Something is in her, something that could help millions of people."

Ospitale birtuala, etorkizuneko medikuak trebatzeko

     UPV-k ere badu ospitale birtuala. Ospitale Birtuala ikasleak eta mediku-gaiak trebatzeko sortu da.

     Aurrerapen teknologikoei esker manikiak sortu dira medikuntza-simulazioak egiteko. Manikiek bizi-konstanteak dituzte (arnasketa, auskultazioa, esplorazioa...), eta teknikak lantzeko erabil daitezke era askotako egoeratan. Horrela, hainbat egoera simulatzen dira, sinpleak nahiz konplexuak, teknikak landu, egoera kritikoei aurre egin eta algoritmoak eta beste trebetasun batzuk garatzeko, egiazko paziente batekin egingo litzatekeen moduan. Ondoren, bideoz ikusten da eginiko lana, akatsak zuzendu eta talde-lanean sakontzeko. Era horretan, ikasleak edo mediku-gaiak maniki batekin lantzen ditu gerora egiazko paziente batean aurkituko dituen egoerak, eta trebatzeko eta akatsak zuzentzeko balio dio horrek. Gainera, simulazioari esker, koordinazioa, komunikazioa, talde-lana, lidergoa eta gaurdaino kontuan hartu ez diren beste alderdi batzuk lantzen dira.

BIDEOA: "Asma krisi batek jotako gizon bat eraman zuen Bilboko larrialdi zerbitzuetako anbulantzia batek Basurtoko ospitale birtualera. Zain zituen Victor Bustamante eta Iñaki Arriagamedikuak eta Usune eta Leire Gonzalez mediku egoiliarrak. Mediku egoiliarren lan ari esker, ospitalera iritsi eta mintu gutxira, pazientearen egoerak hobera egin zuen nabarmen. 
          Euskal Herriko Unibertsitateko ospitale birtualaren helburua ikasitakoa praktikan jartzea izango da. Honi esker, etorkizunean trebatuta egingo diete ikaslek aurre benetako kasuei."